Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου 2024
το να πεις πολλά χωρίς να πεις τίποτα: μια παρουσίαση του "Strange Roots"
Η αλήθεια είναι πως ζούμε μια εποχή που η μουσική δημιουργία και απόδοση, ειδικά στην μετά covid εποχή, διανύει βήματα επαναπροσδιορισμού παλιών και νέων δρόμων, μιας και έννοιες για τη μουσική όπως «χρησιμοποίηση», «ψηφιοποίηση», «παραγωγή» και «βιομηχανοποίηση», είναι σχεδόν καθολικά διαδεδομένες. Με άλλα λόγια οφείλουμε να παραδεχτούμε πως ο ρόλος της μουσικής επαναπροσδιορίζεται σε μια λιγότερο ρομαντική κατεύθυνση.
Με βάση τα παραπάνω, οι νέες μουσικές δημιουργίες, πόσο μάλλον όταν στέκονται μπροστά μας ολοκληρωμένες και πρωτότυπες και όχι αποσπασματικές, αντιμετωπίζονται όλο και λιγότερο με εκείνη την αίγλη που κάποτε είχαν, όταν ήταν λιγότερο εύκολα προσβάσιμες. Όσο ωστόσο και αν τα πράγματα αλλάζουν, τόσο οι ρίζες της μουσικής δημιουργίας όσο και η επίδραση της μουσικής πάνω μας, παραμένουν εκεί, τόσο για το δημιουργό όσο και για τον ακροατή. Επομένως, θα λέγαμε πως όσο και αν οι δρόμοι φαντάζουν στενότεροι, οι λόγοι για να ακούσουμε με προσοχή τις ουκ ολίγες δισκογραφικές και άλλες μουσικές δημιουργίες, γίνονται όλο και περισσότεροι.
Από αυτή την άποψη, το Strange Roots, όχι μόνο αποτελεί ένα ακόμα επεισόδιο στο μουσικό σύμπαν του δημιουργού του, δισκογραφικό και μη, αλλά αποτελεί το επόμενο βήμα ενός ξεχωριστού μονοπατιού που άρχισε με το “Insomnia” και έχει και συνέχεια.
Το “Strange roots” λοιπόν, αποτελεί ένα σύνολο 7 κομματιών βασισμένων σε συστατικά θεωρητικά γνώριμα: ηλεκτρονικά μουσικά και ρυθμικά μοτίβα, κιθάρες ηλεκτρικές, μπασογραμμές και ήχοι, φυσικά και το σαντούρι, όλα είναι εκεί. Από το ομώνυμο εισαγωγικό μέχρι το Exile (Savato vrady) και από το Isolation μέχρι το Balkan Dervish, επιβεβαιώνονται τα όσα ο δημιουργός τους μας εξηγεί περιγράφοντας το δίσκο, πως αποτελεί αυτός μια εκφραστική διέξοδο, ακουσμάτων παλιότερων, πέρα από την διαχρονική του ενασχόληση με την παραδοσιακή μουσική. Συνθέσεις φαινομενικά απλές, μα τόσο πλούσιες στο τελικό τους αποτέλεσμα, που, ακούγοντάς τες ξανά και ξανά,σε βάζουν σε αυτό το φαινομενικά σκοτεινό και ατμοσφαιρικό κλίμα. Κυρίως δε, τόσο τα όσα ακούγονται, οι ήχοι, οι ρυθμοί, οι φωνές και οι λεπτομέρειες, όσο όμως και τα όσα δεν ακούγονται, οι παύσεις, οι σιωπές και οι σκέψεις πίσω τους, παίζουν το ρόλο τους.
Και είναι αλήθεια ότι σε μια εποχή που αναζητούμε μουσικές στέγες κάθε είδους για να μας καλύψουν, προσδιορίζοντας τη μουσική με βάση την κατηγορία, το είδος της, ή ακόμα χειρότερα τη χρήση και το σκοπό της, η προσπάθεια ενός δίσκου να ξεθάψει ή να ανακατέψει μουσικά ακούσματα με εκφραστικά μέσα και γενικώς να μας πει κάτι με βάση αυτά, να μας βάλει με άλλα λόγια να σκεφτούμε μουσικά και μη, είναι όχι μόνο γοητευτική αλλά και μάλλον αναγκαία.
Άλλωστε όπως επίσης λέει ο Φάνης Καρούσος σχετικά: «η δημιουργία είναι από τα λίγα πράγματα σε αυτή τη ζωή, που σου επιτρέπουν κάποιες φορές, να πεις πολλά χωρίς να πεις τίποτα.»
Άλλωστε όπως επίσης λέει ο Φάνης Καρούσος σχετικά: «η δημιουργία είναι από τα λίγα πράγματα σε αυτή τη ζωή, που σου επιτρέπουν κάποιες φορές, να πεις πολλά χωρίς να πεις τίποτα.»
Το “Strange roots”, βγήκε στον ιντερνετικό “αέρα” τις τελευταίες ημέρες του προηγούμενου έτους και είναι διαθέσιμο στους παρακάτω συνδέσμους:
www.theofanisk.bandcamp.com
http://itunes.apple.com/album/id1722820842?ls=1&app=itunes
http://open.spotify.com/.../58Ss1QHkYgmU8nskOeATq2...
music.apple.com/us/artist/fanis-karoussos/1719058525
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης
(Atom)

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου