ΜΗΔΕΙΑ - ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
ΤΡΟΦΟΣ
Κυρία, κάποιος σας ζητεί που μοιάζει ευπατρίδης
και αν τον ήκουσα καλά, λέγεται Ευριπίδης...

ΜΗΔΕΙΑ
Αχ, θα ’ν ’ αυτός ο συγγραφεύς που γράφει τραγωδίας
δράματα πάσης φύσεως καθώς και κωμωδίας.
Είμαι σχεδόν ημίγυμνος, αλλά και δεν με μέλει
πες του να μπει να τον δεχθώ, να δούμε τί με θέλει.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Κυρία, θάρρος έλαβα να σας ανησυχήσω
και από σας την Μήδειαν μιαν χάρην να ζητήσω.

ΜΗΔΕΙΑ
Παρακαλώ καθήσατε, μη στέκεσθε καθέτως
πλησίον είναι κάθισμα, ξαπλώσατε ανέτως ...

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Ευχαριστώ κυρία μου διά την ευγένειάν σας
κι αισθάνομαι πολλήν τιμήν που βρίσκομαι κοντά σας
(Επιθεωρεί).
ωραίον είν’ το σπίτι σας και σε ωραίον μέρος...

ΜΗΔΕΙΑ
Nαι, είν’ πολύ ευάερον στα ρεύματα αέρος...

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Είδα και πράσινον πολύ. Αυτό δεικνύει μάλλον
ότι φροντίδα δείχνετε πολλή στο περιβάλλον

ΜΗΔΕΙΑ
(Όρθια δείχνει απ’ τη βεράντα).
Εδώ υπήρχαν Φοίνικες σ’ όλας τας λεωφόρους,
αλλά τούς πετσοκόψαμε...

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Εμπόδιζαν τη θέα σας;

ΜΗΔΕΙΑ
Τους Έλληνες εμπόρους.
Οι Φοίνικες οι έμποροι είχανε κάνει θραύση.
Βολιώτη δεν αφήνανε κέρδη να απολαύσει
νυχθημερόν τσακώνοντο μετά των εντοπίων
κι ανέλαβε ο Ιάσονας κι έφτιαξε το τοπίον.
Μια βόλτα εάν κάνετε Φοίνικα δεν θα βρείτε.
Το κλίμα δεν τον ευνοεί και δεν ευδοκιμείται.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Διάβασα πώς ο Φοίνικας πάντα αναγεννάται
βγαίνει από την τέφρα του και στους αιθήρ πλανάται.

ΜΗΔΕΙΑ
Έπαθαν τέτοια συμφορά αναλαβών ο Ιάσων
που και την στάχτη πέταξε στο κύμα των θαλάσσων
και όπως είναι φυσικόν, τέφραν αν δεν αφήσεις
τους κάνεις δύσκολον ζωήν κι ανίκανους διά πτήσεις.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Και πάλιν σας ευχαριστώ διά την ευγένειά σας
που με εδέχθητε εδώ εις τα ανάκτορά σας...

ΜΗΔΕΙΑ
Νιώθω κι εγώ συγκίνησιν, τρέμει το σώμα όλο
που τόσον κόπο κάνατε να έρθετε στο Βόλο.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Όπως καλώς γνωρίζετε κι εγγράφως σάς δηλώνω
μιαν τραγωδίαν τακτικά γράφω τον κάθε χρόνο.
Το σύνολον των έργων μου κοντεύει τα εξήκoντα
κι ελπίζω λίαν προσεχώς να γίνουν εβδομήκοντα.

ΜΗΔΕΙΑ
Τα έργα σας είναι γνωστά. Πολλά τα ξέρω απ’ έξω
τι πρώτον να ενθυμηθώ και να πρωτoδιαλέξω.
Θυμάμαι πόσον έκλαυσα στο έπος των Βατράχων
όταν ο Μέγας Προμηθεύς έπεσε απ’ τον βράχον
και πόσον ξεκαρδίστηκα ολόκληρους βδομάδες
στην άλλην κωμωδίαν σας που λέγετο Τρωάδες.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Ευχαριστώ δι’ όλα αυτά φιλόλογος κυρία
που βλέπετε τα έργα μου εις πάσαν ευκαιρία.

ΜΗΔΕΙΑ
Τί νέον τώρα γράφετε; Πέστε μου να χαρείτε.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Γράφω έν έργον κατ’ αυτάς που Μήδεια καλείται.
Πλην δυστυχώς μου είπανε ότι του λείπει δράση
κι ο χορηγός κωλύεται να μου το ανεβάσει.
Να σας διαβάσω μερικούς στίχους που έχω γράψει
και να μου πείτε αν μ’ αυτούς κανένας δεν θα κλάψει.

ΜΗΔΕΙΑ
Ναι. Θα χαρώ λίαν πολύ. Παρακαλώ αρχίστε!
Διώξτε το τρακ που έχετε και άνετος να είστε.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Είθ’ ώφελ’ Αργούς — μη διασπάσθαι σκάφος
Κόλχων ες αίαν κυανάς Πηλίου πεσείν πότε
τμηθείσα πεύκη, μηδ’ ερετμώσαι χέρας
ούδ’ αν κτανείν πείσασα Πελιάδας κόρας.
ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΕΔΩ
(Τονίζει τις λέξεις με σημασία),
ήπερ μεγίστη γίγνεται σωτηρία
όταν γυνή προς άνδρα μη διχoστατεί.

ΜΗΔΕΙΑ
Μα σοβαρά απέρριψαν αυτό το κείμενό σας
που δείχνει τόσην άνεσιν στον χειρισμόν της γλώσσας;
Τί θείαι λέξεις άγνωστοι εισήλθαν εις τ’ αυτιά μου
κι οι στίχοι οι ελεύθεροι μιλήσαν στην καρδιά μου.
Δέκα λαπάδες ποιηταί να κάτσουν να μοχθήσουν
στίχους εφάμιλλoυς μ’ αυτούς δεν θα δημιουργήσουν.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Έτσι αρχίζει η Τροφός στο έργο που έχω γράψει
και θέλει η Επιτροπή τώρα να μου το θάψει.

ΜΗΔΕΙΑ
Νά διατί συνηγορώ τ’ αρχαία να μαθαίνουν
οι μαθηταί στα Λύκεια και στις Σχολές σαν μπαίνουν.
Με τα Αρχαία τα στρωτά κάτοχος εάν είσαι
με τον καθένα να μπορείς πια να συνεννοείσαι.
Δυο στίχους απαγγείλατε από την Τραγωδία
κι ολόκληρο τ’ ανάκτορο γέμισε μελωδία.
Το θέμα τώρα πέστε μου. Το θέμα μ’ ενδιαφέρει.
Μοιάζει μ’ αυτά που γράφετε ή κάπου διαφέρει;

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ
Το θέμα είναι τραγικόν. Πρόκειται διά γυναίκα
που αποκτών δέκα παιδιά, τα σφάζει και τα δέκα.

ΜΗΔΕΙΑ
Θαρρώ τα δέκα είν’ πολλά. Βάλτε την δυο να σφάξει
κι ολόκληρον το έργον σας τότε θα είν’ εντάξει.
Ακούστε που σας λέω εγώ. Σφάχτε τώρα τα δύο
και θα χαρείτε θρίαμβο στου Ηρώδου το Ωδείο.
Μία φίλη μου με δυο παιδιά που τα εξεφορτώθη
δεν ξέρετε τί ήρεμη κι ευτυχισμένη νιώθει.