Συνέντευξη της Μάρθας Μαυροειδή στη Μαρία Παπαδάκη στο "Μουσικόραμα" το Φλεβάρη του 2012


Μαρία: Γεια σου Μάρθα. Έχεις κάνει πολλές σπουδές στη μουσική. Μπορείς ν’ αναφερθείς στις κυριότερες;

Μάρθα: Ξεκίνησα να σπουδάζω μουσική στο Μουσικό Γυμνάσιο της Παλλήνης. Ο δάσκαλός μου στο σάζι ήταν ο Περικλής Παπαπετρόπουλος και στη βυζαντινή μουσική ο Γιάννης Αρβανίτης. Αργότερα μελέτησα Βουλγάρικο τραγούδι με την Dessislava Stefanova, την Galina Durmushliiska και την Tzvetanka Varimezova και σύγχρονη μουσική στο Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ. Δάσκαλος μου στην φωνητική είναι ο Γιώργος Σαμαρτζής.

Μαρία: Έχεις συνεργαστεί με σπουδαίους συνθέτες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Στην Ελλάδα, πως σου προέκυψαν αυτές οι τόσο αξιόλογες συνεργασίες και ποια σηματοδότησε και οδήγησε κατά κάποιον τρόπο τη μετέπειτα πορεία σου;

Μάρθα: Κάθε συνεργασία είναι μοναδική και οι συνθέτες και μουσικοί με τους οποίους έχω συνεργαστεί με έχουν επηρεάσει ο καθένας με τον τρόπο του.

Μαρία: Έχεις συνθέσει μουσική για ταινίες. Σε ποιες ταινίες και πως έγινε κάτι τόσο.. μεγάλο... τόσο νωρίς στην καριέρα σου;

Μάρθα: Έχω συνθέσει μουσική κυρίως για τις ταινίες του αδερφού μου Ζαχαρία Μαυροειδή. Δεν ξέρω πόσο μεγάλο είναι αυτό, ξέρω πάντως ότι ξεκίνησε από μικρό... Οι πρώτες ταινίες ήταν ταινίες μικρού μήκους. Μόλις τελειώσαμε την πρώτη μεγάλου μήκους που έχει τίτλο 'Ο Ξεναγός'.

Μαρία: Κυκλοφόρησες πρόσφατα τον πρώτο σου προσωπικό δίσκο με τίτλο.. Ο ΚΗΠΟΣ ΤΗΣ ΡΙΛΑ.. Από πού ο παράξενος και μυστηριώδης τίτλος του και με ποιους συνταξιδεύεις στο πρώτο σου δισκογραφικό ταξίδι;

Μάρθα: Ο κήπος της Ρίλα είναι ένα μικρό κηπάκι πίσω από το μοναστήρι της Ρίλα στη Βουλγαρία, όπου κοιμούνται οι μοναχοί που μόνασαν στο μοναστήρι. Είναι ένα νεκροταφείο μοναχών. Σε μια επίσκεψη μου εκεί, γεννήθηκε η ιδέα να κάνω αυτόν τον δίσκο. Στον δίσκο συμμετείχαν ο Αντώνης Απέργης και ο Παντελής Στόικος με δυο συνθέσεις τους, και η Ελένη Φωτάκη και ο Ivan Hristov, που μου δάνεισαν δυο ποιήματά τους. Εκτός από τους δυο συνθέτες, παίξαν στο δίσκο ο Γιώργος Βεντουρής, ο Κώστας Μερετάκης, ο Λευτέρης Χαβουτσάς, ο Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος, το Saz Grubu, ο Κώστας Θεοδώρου, η Μαρία Μελαχροινού και ο Μανούσος Κλαπάκης. Την ηχοληψία έκανε με πολύ μεράκι κι ευαισθησία ο Γιώργος Καρυώτης.

Μαρία: Τα τραγούδια του πρώτου σου δίσκου έχουν.. τα περισσότερα τουλάχιστον... βαλκανικό ήχο. Από πού προέρχεται αυτό; Από καταγωγή ή μόνο από μεγάλη αγάπη που κατά τη γνώμη μου αξίζει πολύ περισσότερο;

Μάρθα: Δεν έχω καταγωγή από τον Βορρά. Εδώ και αρκετά χρόνια ακούω και μελετάω μουσική από τα Βαλκάνια και ήταν μια φυσική εξέλιξη αυτός ο πρώτος δίσκος να έχει χρώμα βαλκανικό.

Μαρία: Η πρώτη σου επαφή με το μικρόφωνο πότε έγινε και πως;

Μάρθα: Όταν παίζαμε με το Saz Grubu, το σχήμα με σάζια που ίδρυσε ο Περικλής Παπαπετρόπουλος. Στο σχήμα οι περισσότεροι, εκτός από το να παίζουμε σάζι, λέγαμε και από μερικά τραγούδια ο καθένας.

Μαρία: Ασχολείσαι με πολλά πράγματα ταυτόχρονα στον τομέα.. μουσική. Σε ποιο θα καταστάλαζες αν χρειαζόταν ν’ ασχοληθείς μόνο μ’ ένα πράγμα αποκλειστικά;

Μάρθα: Δεν μπορώ να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση. Ευτυχώς ακόμα δεν χρειάζεται να διαλέξω.

Μαρία: Νομίζεις πως είναι εύκολη εποχή για να ξεκινήσει κάποιος νέος καλλιτέχνης μια καριέρα;

Μάρθα: Είναι δύσκολο να συγκρίνεις εποχές. Καμιά φορά βλέπουμε πρός τα πίσω με διάθεση ρομαντική. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι αν το θέλεις πραγματικά, είναι σχεδόν σαν να μην έχεις επιλογή.

Μαρία: Που οδηγείται κατά τη γνώμη σου η δισκογραφία στις μέρες μας, που κακά τα ψέματα… βάλλεται από παντού;

Μάρθα: Η μουσική παραγωγή ακολουθεί τις κοινωνικές εξελίξεις, οι δισκογραφικές ακολουθούν τον δρόμο των διεθνών αγορών.

Μαρία: Όταν κάνεις κάτι καινούργιο… ψάχνεσαι πολύ, ή είσαι.. εύκολη αν σου κάνει κάτι.. κλικ απ’ την αρχή;

Μάρθα: Τα πάντα εξαρτώνται από τον ανθρώπινο παράγοντα. Άλλες φορές τα πράγματα ρέουν φυσικά κι άλλες φορές παιδεύεσαι.

Μαρία: Υπάρχει κάποιος ή κάποια απ' τους παλιούς ερμηνευτές στην Ελλάδα ή το εξωτερικό, που να θαυμάζεις τόσο ώστε να τον ή την θεωρείς πρότυπο;

Μάρθα: Είναι πολλές και πολλοί. Το μεγαλύτερο κομμάτι αυτού που κάνουμε είναι μίμηση του παρελθόντος.

Μαρία: Η μουσική πρέπει να λέει... ιστορίες; Να είναι δηλαδή κάθε τραγούδι ένα μικρό μονόπραχτο ας πούμε;

Μάρθα: Βεβαίως. Είναι η βαθύτερη ουσία της. Να παίρνει φαινομενικά ασύνδετα συμβάντα και να τα συνδέει σε μία ιστορία που βγάζει νόημα.

Μαρία: Ποια είναι τα άμεσα σχέδιά σου δισκογραφικά και επί σκηνής;

Μάρθα: Ένα καινούριο σχήμα, ένα τρίο με τον Γιώργο Βεντουρή στο κοντραμπάσο και τον Γιάννη Αγγελόπουλο στα τύμπανα. Παίζουμε καινούρια κομμάτια με Βαλκανικές επιρροές αλλά με σύγχρονο ήχο.

Μαρία: Απ' τους νεότερους συναδέλφους σου, συνθέτες, στιχουργούς και ερμηνευτές, ποιον ή ποιους ξεχωρίζεις και νομίζεις πως η πορεία του στο χώρο της μουσικής θα έχει διάρκεια;

Μάρθα: Ποιόν να πρωτοπώ; Λέω μερικούς ζητώντας συγγνώμη από αυτούς που ξεχνάω: Χάρης Λαμπράκης, Gojam Group, Takim, Περικλής Παπαπετρόπουλος, Σωκράτης Σινόπουλος, Κέλλυ Θωμά, Στέλιος Πετράκης, Ελένη Φωτάκη, Σανάδες, Yeden.


Μαρία: Κάποτε υπήρχε το φεστιβάλ Θεσσαλονίκης που αναβίωσε κάποια στιγμή και ξαναχάθηκε μυστηριωδώς θα έλεγα. Γιατί θαρρείς πως γίνεται αυτό; Νομίζεις πως τέτοιοι θεσμοί αξίζουν τέτοιας μεταχείρησης; Αν τους διατηρούσαν, θα μπορούσαν να προσφέρουν πολλά στο Ελληνικό τραγούδι;

Μάρθα: Δεν νοιώθω ο κατάλληλος άνθρωπος να μιλήσω για το 'Ελληνικό τραγούδι'. Είμαι και λίγο καχύποπτη απέναντι σε πάσης φύσεως διαγωνισμούς, πόσο μάλλον όταν αφορούν κάτι που δύσκολα 'μετριέται' όπως είναι η μουσική. Παρ' όλα αυτά, αν ένας τέτοιος θεσμός λειτουργεί σαν σημείο συνάντησης ανθρώπων με ίδια ενδιαφέροντα τότε έχει λόγο ύπαρξης.

Μαρία: Η συνάντησή σου με τον Παντελή Θαλασσινό, πως έγινε; Θα συνεργαστείτε ξανά;

Μάρθα: Έχουμε κάμποσους κοινούς γνωστούς με τον Παντελή. Ο Γιώργος Καρυώτης που έκανε την ηχοληψία στον Κήπο της Ρίλα, του έδωσε τον δίσκο, του άρεσε και βρεθήκαμε να παίζουμε μαζί. Θα συνεργαστούμε ξανά τις επόμενες Τετάρτες 23 Φεβρουαρίου, 2 και 9 Μαρτίου στο Σταυρό του Νότου.

Μαρία: Σ' ένα τραγούδι ξεκινάς πρώτα απ' το στίχο, γιατί πιστεύεις πως... εν αρχή ήν ο λόγος... ή απ' τη μελωδία και έπεται ο στίχος;

Μάρθα: Και τα δύο συμβαίνουν εξίσου.

Μαρία: Όταν πάρεις έναν στίχο στα χέρια σου, που δεν τον έχεις γράψει εσύ τι προσέχεις περισσότερο;

Μάρθα: Την ειλικρίνεια.

Μαρία: Αν υπήρχε μηχανή του χρόνου, θα τολμούσες ένα ταξιδάκι; Αν ναι, που θάθελες να πας, στο παρελθόν, στο μέλλον ή κάπου αλλού;

Μάρθα: Στο παρελθόν.

Μαρία: Ευχαριστώ Μάρθα.. Σου εύχομαι κάθε ευτυχία κι' επιτυχία επαγγελματική και ψυχική.. Καλοτάξιδο το πρώτο σου.. μπάρκο στη δισκογραφία.